عرفه

خدا چه بايد خواست ؟
1. عافيت و تندرستى .
2. عاقبت بخيرى .
3. طول عمر عمراه با عزت .
4. علم و معرفت .
5. تقرب به درگاهش با انجام واجبات و ترك محرمات .
6. فرزند صالح .
7. وسعت روزى .
8. مثمر ثمر بودن براى اجتماع .
9. از ياران دين قرار گرفتن .
10. پناه بردن به خداى تعالى از شر شيطان .
11. توفيق در انجام طاعات و دورى از معصيت .
12. آمرزش گناهان .
13. از ياران امام زمان (عج ) قرار گرفتن .
14. سلامتى امام زمان و تعجيل در ظهور آن حضرت .
15. زندگى در سايه ى قرآن و محشور شدن با آن در روز قيامت .
16. ادامه دهنده ى راه انبيا و ائمه ى معصومين و اولياى خدا.

على بن ابراهيم قمى در تفسير معروف خود روايت مى كند: يوسف از زندانى شدن خود پيش خدا شكايت كرد كه : خدايا! چه كردم كه دچار زندان شدم ؟ پس ، از جانب خداوند به او وحى شد: اين در اثر دعاى توست ؛ چون خودت درخواست زندانى شدن از ما كردى و گفتى : خدايا! زندان براى من بهتر از خواسته ى آنان است . چرا نگفتى عافيت و آسايش ‍بهتر است براى من از درخواست آنان ، تا اينكه راه خوبى براى تو انتخاب كنم ، كه هم از مكر زنان رسته باشى ، و هم گرفتار زندان نشوى ؟

عزت به گفته ى راغب در مفردات ، در اصل ، آن حالتيست كه انسان را مقاوم و شكست ناپذير مى سازد؛ و به همين جهت ، به زمين هاى صلب و محكم نيز عزاز مى گويند

كسى كه مى خواهد متقى باشد و در راه تقوا قدم گذارد، بايد چند امر را رعايت نمايد: اول ، ترك گناهان ، كه پايه و اساس دنيا و آخرت بر آن نهاده شده است ، و مقربين درگاه خداوند به چيزى بالاتر و بهتر از آن تقرب نجستند. حضرت موسى (ع ) از حضرت خضر (ع ) سؤ ال مى كند: چه كرده اى كه من ماءمور شده ام از تو تعلم كنم ؟ به چه چيز به اين مرتبه رسيده اى ؟ فرمود: به ترك معصيت

حضرت فاطمه زهرا (ع ) فرمود: از دنياى شما سه چيز محبوب من است : 1. تلاوت قرآن مجيد؛ 2. نگاه به چهره ى رسول خدا؛ 3. انفاق در راه خدا

نوشته شده توسط كبوتر امام رضا (ع) در یکشنبه 1388/08/10 ساعت <-لحظات انتظار-> موضوع مذهبی | [+]

اگر دعايتان مستجاب نشد، مواظب سه حالت باشيد
1. از رحمت خدا ماءيوس و نااميد نشوى ، زيرا به اجابت نرسيدن دعا، ممكن است به سبب گناهان تو باشد؛ پس براى رفع آن ، به توبه و تهذيب نفس مشغول شو.
2. اينكه دعا را ترك نكنى . پيامبر اكرم (ص ) فرمودند: خدا رحمت مى كند بنده يى را كه حاجتى از خدا مى طلبد؛ پس اصرار و الحاح در دعا كند، چه مستجاب شود، چه نشود. و اين آيه را خواندند: وادعوه ربى عسى الا اكون بدعاء ربى شقيا. خداى يكتا را مى خوانم ، و اميدوارم كه چون او را بخوانم ، مرا از درگاه لطفش محروم نگرداند.
3. به تقدير الهى راضى باش ، تا همان رضاى تو باعث اجابت دعايت بشود

علت تاءخير اجابت دعا
قال الله تبارك و تعالى فى كتابه الكريم :
عسى ان تكرهوا شيئا و هو خير لكم و عسى اءن تحبوا شيئا و هو شرو الله يعلم و انتم لا تعلمون
خداوند متعال در قرآن مجيد مى فرمايد: شايد شما چيزى را بد و ناپسند داشته باشيد، در حالى كه آن چيز براى شما خير باشد، و شايد شما چيزى را دوست داشته باشيد، و حال آنكه آن چيز براى شما بد است ؛ و خداوند مصلحت شما را مى داند و شما نمى دانيد

و نيز مى فرمايد: اگر خدا تعجيل كند براى درمان ، آنچه را كه شر است ، همچنان كه مردم شتاب در خير مى كنند، هر آينه اجلشان حكم كرده مى شود (يعنى هلاك مى شوند) مراد اين است كه بعضى طلب شر مى كنند، و تصور مى نمايند كه طلب خير كرده اند، و چون مصلحت در آن نيست ، خداوند اجابت نمى فرمايد؛ و چه امورى كه انسان به آن حريص است و گمان مى كنند و خير سعادت و خوشى او در آن است ، و سعى مى كند تا به آن برسد، و چون رسيد، پشيمان شده و آرزو مى كند كه اى كاش به آن نرسيده بود!

رسول خدا (ص ) فرموده است : اى بندگان خدا! شما همانند بيمار هستيد، و پروردگار جهان طبيب شماست . خير و صلاح بيمار در آن است كه طبيب دستور مى دهد، نه آنچه را كه بيمار ميل دارد. پس آگاه هوشيار باشيد و خود را تسليم خداى عزوجل كنيد، تا از جمله رستگاران باشيد

 امير المؤ منين على (ع ) فرمود: خداى تعالى فرموده است : اى بندگان من ! از آنچه كه امر كرده ام ، اطاعت كنيد و مصالح خود را به من ياد ندهيد (و نگوييد اگر فلان چيز را خدا به من داده بود، بهتر مى بود) زيرا من از خود شما به مصالحتان داناترم ، و من چيزى كه مصلحت شما در آن باشد، بخل نمى ورزم و به شما عطا مى كنم

امام باقر (ع ) در حديثى فرمود: مردى در بنى اسرائيل بود كه دو دختر داشت . يكى از آن دو را به مرد زراعى شوهر داد، و ديگرى را به مردى كوزه گر. روزى به ديدار دختران خود رفت ، و نخست به ديدن زن زارع رفت و به او گفت : حالتان چه طور است ؟ دخترش گفت : شوهرم زراعت زيادى كرده است ، و اگر خداوند بارانى از آسمان بفرستد، ما از همه بنى اسرائيل حالمان بهتر است . از آنجا به ديدن دختر ديگرش كه زن كوزه گر بود، رفت و از او پرسيد: حالتان چه طور است ؟ پاسخ داد: شوهرم كوزه ى زيادى ساخته ؛ اگر خدا از آسمان باران نبازد و هوا آفتابى شود، ما وضعمان از همه بنى اسرائيل بهتر است . آن مرد از نزد آن دو بيرون آمد و گفت : تو خداى هر دو اينها هستى (خود مى دانى كه خواهش مختلف اين دو

 مرحوم شهيد در مسكن الفؤ اد نوشته است : خانمى هر سال بچه سقط مى كرد؛ حدود ده بچه سقط كرد. شبى با خدا راز و نياز كرد و گفت : خدايا! من ده بچه زاييدم ، درد زاييدن و سقط شدن بچه را كشيدم ، اما يكى هم ندارم . شب خواب ديد كه مى خواهد وارد قصر فوق العاده زيبايى بشود، اما راهش نمى دهند. گفتند: اين قصر متعلق به توست ، اما بعد از مردنت . دربان آن قصر گفت : خداوند اين قصر را براى رياضت هايى كه كشيده اى ، براى تو بوجود آورده است . خانم از شنيدن اين حرف خيلى خوشحال شد، و در حال خوشحالى از خواب بيدار شد و گفت : خدايا! من حاضرم در سال دو تا سه مرتبه سقط كنم

موسى و هارون كه به درگاه خدا دعا كردند: موسى گفت : پروردگارا! به فرعون و طرفدارانش در زندگى اين دنيا زيورها و مال ها داده اى ، تا مردم را از تو راه تو گمراه كنند. پروردگارا! اموالشان را نابود كن و دل هايشان را سخت گردان كه ايمان نياورند، تا عذاب دردناك تو را ببينند. خداوند متعال بلافاصله در جوابشان فرمود: قد اءجيبت دعوتكما. يعنى : دعاى شما مستجاب شد. امام صادق (ع ) در حديثى فرمود: ميان اين خطاب تا غرق شدن فرعون و پيروانش ، چهل سال طول كشيد

امام صادق (ع ) فرمود: حضرت ابراهيم (ع ) در كوه بيت المقدس به دنبال چراگاهى براى گوسفندان خود مى گشت ، صدايى به گوشش خورد، و سپس مردى را ديد كه ايستاده و نماز مى خواند. به او فرمود: اى بنده ى خدا! براى چه كسى نماز مى خوانى ؟ جواب داد: براى خداى آسمان . ابراهيم (ع ) پرسيد: آيا از قوم و عشيره ات كسى جز تو مانده است ؟ گفت : نه ! ابراهيم پرسيد: پس از كجا غذا مى خورى ؟ جواب داد: در تابستان از اين درخت ميوه مى چينم ، و در زمستان مى خورم . ابراهيم فرمود: خانه ات كجاست ؟ آن مرد به كوهى اشاره كرد. ابراهيم به او گفت : ممكن است مرا همراه خودت ببرى ، تا امشب را نزد تو باشم ؟ آن مرد گفت : در سر راه ما آبيست ، كه نمى شود از آن آب گذشت . ابراهيم پرسيد: پس تو چه مى كنى ؟ گفت : من روى آن راه مى روم . فرمود: مرا هم با خودت ببر، شايد آنچه خدا روزى تو كرده ، روزى من هم بكند! عابد دست آن حضرت را گرفت و هر دو به راه افتادند، تا به آن آب رسيدند. عابد از روى آب رفت ، ابراهيم نيز همراه او رفت . چون به خانه ى آن مرد رسيدند، ابراهيم (ع )، از او پرسيد: كدام روزها بزرگتر است ؟ عابد: روز جزا، كه مردم از همديگر بازخواست مى كنند. ابراهيم گفت : بيا دست به دعا برداريم و از خدا بخواهيم ما را از شر آن روز محافظت كند. عابد گفت : به دعاى من چه كار دارى ؟ به خدا سوگند سه سال است به درگاه خدا دعايى مى كنم ، و اجابت نشده . ابراهيم گفت : خداى عزوجل چون بنده يى را دوست دارد، دعايش را نگه مى دارد، تا با او راز گويد و از او بخواهد و طلب كند؛ و چون بنده يى را ناخوش دارد، دعايش را زود اجابت مى كند، يا قلبش را از آن خواسته منصرف نموده ، ماءيوسش مى نمايد. اكنون بگو دعايت چه بود؟ عابد گفت : گله ى گوسفند بر من گذشت ، و پسرى كه گيسوان داشت ، همراه آن بود، من به او گفتم : اى پسر! اين گوسفندان از كيست ؟ گفت : براى ابراهيم خليل الرحمان (ع ) است . من دعا كردم و گفتم : خدايا! اگر در روى زمين خليلى دارى ، او را به من بنمايان ! ابراهيم فرمود: خدا دعايت را مستجاب كرده ، و من ابراهيم خليل الرحمان هستم . پس برخاستند و يكديگر را در آغوش كشيدند

اگر انسانى خواستار وسعت رزق و روزى باشد، طبق آنچه كه از روايات اهل بيت (ع ) به دست ما رسيده ، بايد سوره واقعه يا دعاى عديله و... را بخواند؛ و يا اگر بخواهد به خانه ى خدا و مكه ى معظمه مشرف شود، بايد سوره ى نباء را بخواند، و نمى تواند به جاى اين سوره ها، سوره هاى ديگرى بخواند.

در حديثى آمده است كه ، زيد بن صوحان از امير المؤ منين (ع ) پرسيد: كدام سلطان غالب تر و قوى تر است ؟ فرمود: هواى نفس پرسيد: كداميك از اسباب ذلت و خوارى ، انسان را بيشتر ذليل مى كند؟ فرمود: حرص بر دنيا. پرسيد: چه فقر و نيازمندى يى سخت تر است ؟ فرمود: كفر پس از ايمان . پرسيد: چه دعايى گمراه تر و از استجابت دورتر است ؟ فرمود: دعا كردن درباره ى كار حرام و نشدنى

 روزى حضرت على (ع ) هنگام دعا عرض كرد: خدايا! مرا نيازمند هيچ يك از بندگانت نكن ! رسول خدا (ص ) فرمود: چنين مگو؛ زيرا هيچ كس نيست كه نيازمند مردم نباشد. گفتم : چه بگويم ؟ فرمود: بگو: خدايا! مرا نيازمند مردم بد و شرور نكن ! پرسيدم : چه كسانى از مردمان بد و شرور به شمار مى آيند؟ فرمود: كسانى كه چون به نعمتى دست يابند، آن را از ديگران دريغ مى دارند، و چون خود به چيزى محتاج و نيازمند شوند و برخلاف انتظارشان رفتار گردد، بر آشوبند و زبان به شكايت گشايند.

 پيامبر اكرم (ص ) از جايى عبور مى كرد، ديد مسلمانى مشغول دعاست و چنين دعا مى كند: خدايا! مرا از مردم بى نياز كن ! رسول اكرم (ص ) به او فرمودند: اينچنين دعا نكن ؛ زيرا مردم بايد نسبت به همديگر تعاون و همكارى داشته باشند و نياز همديگر را تاءمين كنند. بلكه چنين دعا كن : خدايا! مرا از مردم شرور و بدكار بى نياز گردان ! آن مرد عرض كرد: مردم شرور و بد چه كسانى هستند؟ پيامبر اكرم (ص ) فرمودند: آنان كه وقتى چيزى را مى بخشند، منت مى گذارند، و اگر چيزى نمى بخشند، عيبجو هستند

امير المؤ منين على (ع ) در نهج البلاغه مى فرمايند: كسى از شما نگويد: بار خدايا! مرا از فتنه پناه بده ! چه اينكه هيچ كس بى فتنه نيست ؛ چون خدا در قرآن مى فرمايد: بدانيد كه ، همانا اموال و اولاد شما فتنه اند. پس اگر كسى بخواهد به خدا پناه ببرد، از فتنه هاى گمراه كننده ، به خدا پناهنده شود

نوشته شده توسط كبوتر امام رضا (ع) در سه شنبه 1388/07/21 ساعت <-لحظات انتظار-> موضوع مذهبی | [+]

چهار موجود صداى مردمى را كه درباره ى آنها دعا مى كنند، مى شنوند
1. پيغمبر؛ 2. حورالعين ؛ 3. بهشت ؛ 4. دوزخ

اى دل ! صبور باش و مخور غم ، كه عاقبت اين شام ، صبح گردد و اين شب ، سحر شود

پيغمبر (ص ) فرمود: چند صنفند كه دعايشان مستجاب نمى شود:
1. كسى كه به ديگرى مالى قرض داده است به مدت معينى ، نه از او قبض ‍گرفته و نه بر وى گواه گرفته باشد.
2. مردى كه خويشاوندى خود را نفرين كند.
3. مردى كه زنش او را به هر اندازه يى كه مى تواند اذيت و آزار مى نمايد، و او در عوض ، زن خود را نفرين مى كند و مى گويد: خدايا! مرا از دست او راحت كن ! خدا به چنين كسى خواهد گفت : بنده ى من ! اختيار او را به دست تو دادم . اگر خواستى ، رهايش كن ، و اگر خواستى ، وى را نگه دار.
4. مردى كه خدا به او مال داد، و در نيكى و تقوا و راه خير انفاق كرد، و چيزى برايش نماند. او در اين باره دعا مى كند كه ، خدا به وى روزى دهد. خدا به چنين شخصى خواهد گفت : آيا به تو روزى ندادم و بى نيازت نكردم ؟ پس چرا اقتصاد و ميانه روى نكردى ؟ پس چرا اقتصاد و ميانه روى نكردى ؟ چرا اسراف و زياده روى نمودى ، با اينكه من اسراف كنندگان را دوست ندارم ؟
5. مردى كه در خانه نشسته ، دعا مى كند كه خدا روزى اش را برساند، نه از خانه بيرون آمده ، و نه در پى فراهم كردن روزى برخاسته ، آنچنان كه خدا امرش كرده است . چنين كس خدا به او خواهد گفت : بنده ى من ! من كه دنيا را بر تو تنگ نگرفتم ، اعضا و جوارحت را صحيح و سالم قرار دادم . پس چرا در طلب رزق و روزى بيرون نمى روى ؟ تو برو، اگر از روى محرومت كردم ، عذر را خواهم پذيرفت ، و اگر روزى ات دادم ، خواسته ات برآورده است

پسر حماد حارثى از امام صادق (ع ) روايت مى كند كه پيغمبر (ص ) فرمود: دعا و نفرين پنج دسته مستجاب نشود:
1. مردى كه اختيار طلاق زنش را خدا به دست او داده ، با اينكه زنش او را آزار و اذيت مى كند و توانايى دادن مهرش را نيز دارد، و رهايش نمى كند.
2. كسى كه سه بار بنده اش فرار كند، و وى را نفروشد.
3. كسى كه با توجه به كج بودن ديوارى ، رو به سويش نموده و سريع از كنار آن نگذرد، و در نتيجه ، ديوار بر او فرود آيد.
4. مردى كه مال خود را به قرضى داده باشد، و گواه نگرفته باشد.
5. مردى كه در خانه نشسته و بگويد. خدايا! به من روزى بده ؛ و در پى روزى نرود

علل عدم استجابت دعا
1 گناه ؛ 2. حرام خوردن ؛ 3.ترك امر به معروف و نهى از منكر؛ 4. شراب و اسباب لهو و لعب و قمار در خانه نگاه داشتن ؛ 5. مظالم در ذمه داشتن ؛ 6. ميل و محبت به دنيا؛ 7. بى اعتنايى به نماز؛ 8. منت گذاشتن ؛ 9. نافرمانى و رنجاندن پدر و مادر؛ 10. باور نداشتن به اجابت دعا؛ 11 اجابت به دعا و صلاح واقعى دعا كننده نيست

محمد بن مسلم از امام (ع ) روايت مى كند كه آن حضرت فرمود: بنده يى حاجت خود را از خدا مى خواهد، خداوند هم در نظر دارد كه دير يا زود حاجتش را برآورد، اما هنوز حاجت او برآورده نشده ، اين بنده گناهى مى كند؛ در اين صورت ، خداوند به ملائكه دستور مى دهد كه : حاجتش را بر نياوريد و از حاجت خود محرومش كنيد؛ چون خود را در معرض خشم من قرار داد و شايسته ى محروميت از فيض من شد

امير المؤ منين على (ع ) در روز جمعه خطبه ى بليغى ايراد فرمود، و در پايان آن خطبه گفت :
يا ايها الناس سبع مصائب نعوذ بالله منها عالم زل و عابد مل و مؤ من خل و مؤ تمن غل و غنى اقل و عزيز ذل و فقيرا عتل .
اى مردم ! هفت مصيبت است كه ما از آنها به خدا پناه مى بريم : 1. عالمى كه بلغزد؛ 2. عابدى كه از عبادت ملول و خسته گردد؛ 3. مؤ منى كه فقير شود؛ 4. امينى كه خيانت كند؛ 5. توانگرى كه ندار و بى چيز شود؛ 6. عزيزى كه خوار گردد؛ 7. بى نوايى كه بيمار گردد.
در اين وقت ، مردى برخاست و پس از تمجيد آن حضرت گفت : سؤ الى درباره ى گفتار خداى تعالى دارم ، كه فرمود: ادعونى استجب لكم . يعنى : مرا بخوانيد، تا دعايتان را اجابت كنم . پس چه گونه است كه ما دعا مى كنيم ، ولى اجابت نمى شود؟ حضرت على (ع ) در در پاسخش فرمود: ان قلوبكم خان بثمان خصال . يعنى : دل هاى شما در هشت مورد خيانت و بى وفايى كرد

1. خدا را شناختيد، ولى حقش را آن طور كه بر شما واجب بود، به جا نياوريد؛ و از اين رو، آن معرفت به كار شما نيامد.
2. به پيغمبر خدا ايمان آورديد، آن گاه با سنت و روش او مخالفت كرديد و شريعت او را از بين برديد. پس ثمره ى ايمان شما چه شد؟
3. كتاب خدا را كه بر شما فرود آمده ، خوانديد، ولى بدان عمل نكرديد و گفتيد: به گوش و دل مى پذيريم ؛ ولى با آن مخالفت برخاستيد.
4. گفتيد: ما از آتش دوزخ مى ترسيم ؛ ولى در همه حالات به واسطه ى گناهان و معاصى خود به سوى دوزخ مى رويد. پس اين ترس شما نسبت به دوزخ كجا رفت ؟
5. گفتيد: ما راغب بهشت هستيم ؛ ولى در تمام حالات كارهايى انجام مى دهيد كه شما را از بهشت دور مى سازد. پس از اين رغبت و شوق شما نسبت به بهشت كجاست ؟
6. نعمت خداى خود را خورديد، ولى سپاسگذارى نكرديد؟
7. خداوند شما را به دشمنى با شيطان دستور داده و فرمود: ان الشيطان لكم عدو فاتخذوا عدوا. يعنى : شيطان دشمن شماست ، شما نيز او را دشمن بگيريد. ولى به زبان با او دشمنى كرديد، ليكن در عمل به دوستى با او برخاستيد.
8. عيب هاى مردم را برابر ديدگانتان قرار داديد و عيب هاى خود را پشت سر انداختيد و ناديده گرفتيد، و در نتيجه كسى را ملامت مى كنيد كه خود به ملامت ، سزاوارتر از وى هستيد.
با اين وضع ، چه دعايى از شما مستجاب گردد، در صورتى كه شما درهاى دعا و راه هاى آن را بسته ايد؟ پس ، از خداوند بترسيد و كارهايتان را اصلاح كنيد و امر به معروف و نهى از منكر نماييد، تا خدا دعايتان را مستجاب كند

امام سجاد (ع ) فرمود: آن گناهانى كه دعا را باز مى گردانند، عبارتند از:
1. بد دلى و بدطينتى .
2. نفاق با برادران ايمانى .
3. باور نداشتن اجابت دعا.
4. تاءخير نمازهاى واجب ، تا آنكه وقت آن بگذرد.
5. نزديك نشدن به خداى عزوجل ، به وسيله ى نيكى و صدقه .
6. بدزبانى و فحش در گفتار

امام سجاد (ع ) در حديثى ديگر فرمود: و الذنوب التى ترد الدعاء و تظلم الهواء: عقوق الوالدين

يعنى : آن گناهانى كه دعا را باز مى گرداند و هوا را تاريك مى كند، نافرمانى و رنجاندن پدر و مادر است

امام صادق (ع ) فرمود: مردى از بنى اسرائيل مدت سى و سه سال دعا مى كند و از خداى خود فرزند پسرى مى خواست . همين كه ديد دعايش ‍مستجاب نمى شود، خطاب به خداوند نموده و گفت : يا رب اءبعيد انامنك فلا تسمعنى اءم قريب فلا تجيبنى .
يعنى : خدايا! نمى دانم من از تو خيلى دورم كه صداى مرا نمى شنوى ، يا اينكه نزديكى و مى شنوى ، و در عين حال به من پاسخ نمى دهى ؟ در اين هنگام كسى به خواب او آمد و گفت : سر مستجاب نشدن دعايت اين است كه بد زبانى مى كنى و در حال دعا قلبت آشفته و ناپاك است ، و نيتت ناشايسته و ناجور. اگر مى خواهى دعايت مستجاب شود، اين هر سه عيب را از خود دور كن ؛ يعنى خوش زبان باشى و قلبت را پاك و پاكيزه نموده و قلبا از خدا بترس و بپرهيز و نيتت را سالم نما (خوشبين و اميدوار به رحمت خدا باش ). پس از اين جريان ، آن مرد تصميم گرفت به سفارش ها عمل كند. اتفاقا در نتيجه ى عمل به آن دستورها، خداوند پسرى به او مرحمت نمود.

نوشته شده توسط كبوتر امام رضا (ع) در پنجشنبه 1388/07/02 ساعت <-لحظات انتظار-> موضوع مذهبی | [+]

چرا فرزند بايد در حق و مادرش ، چه در حيات و چه در ممات دعا كند؟
1. زيرا پدر و مادر در واقع اصل و سبب هستى فرزند مى باشند.
2. نعمت تربيت از آنهاست .
3. قائده ى شرع و عقل حكم مى كند.
4. تبعيت از پيامبران و امامان و اولياى خدا.
5. سعادت و خوشبختى در دنيا و آخرت .
6. خوشنودى و اطاعت خداوند

عبادت كنندگان سه دسته اند:
1. گروهى كه خداى عزوجل را از ترس عبادت كنند؛ و اين عبادت بردگان است .
2. مردمى كه خداى تبارك و تعالى را به طمع ثواب عبادت كنند؛ و اين عبادت مزدوران (و سوداگران ) است .
3. دسته يى كه خداى عزوجل را براى دوستى اش عبادت كنند؛ و اين عبادت آزادگان و بهترين عبادت است .

درباره ى امام حسين (ع ) نقل شد كه ، آن بزرگوار به هنگام حمله ى دشمن در عصر تاسوعا به قمر بنى هاشم فرمود: به سوى آنان برو، و اگر توانستى ، امشب را مهلت بگير، تا به نماز و استغفار و مناجات با پروردگارمان بپردازيم . خدا مى داند كه من به نماز و تلاوت قرآن و استغفار و مناجات با خدا علاقه ى شديد دارم . امام حسين (ع ) از لشكر عمر سعد مهلت گرفت ، اما نه به خاطر اينكه يك روز بيشتر زنده بماند و يا راه فرار يا چاره يى پيدا كند، بلكه امام مى خواست :
1. يك شب از عمر باقى مانده اش را با معبود و معشوقش به راز و نياز و مناجات بپردازد، چنان كه خودش اين مطلب را بيان فرمود.
2. به پيروانش بخصوص شيعيان بفهماند كه در همه حال ، حتى در بحبوحه ى جنگ و سختى ها، با قرآن همدم و ماءنوس باشند و از دعا و استغفار غفلت نورزند.
3. صداى قرآن خواندن و استغفار و مناجاتش را به گوش لشكر دشمن برسانند كه شايد دست از ضلالت و گمراهى بردارند. نقل مى كنند كه ، به واسطه ى اين عمل امام ، در آن شب سى نفر از لشكر دشمن به سپاه امام پيوستند

مجموع دعاهاى امام سجاد (ع ) به نام صحيفه سجاديه معروف است كه به آن :
1. اخت القرآن .
2. انجيل اهل البيت .
3. زبور آل محمد

حضرت امام خمينى (ره ) مى فرمايد:
شما اگر ادعيه ى امام سجاد و ساير ائمه را ملاحظه بفرماييد، مشحون است از اينكه مردم را بسازند براى امرى بالاتر از آنكه ، مردم عادى تصور مى كنند (دعوت به توحيد) (دعوت به اعراض از دنيا). شيعه علاوه بر صحيفه ى سجاديه ، مصباح امتهجد شيخ طوسى و اقبال سيد بن طاووس و مفاتيح محدث قمى و زادالمعاد علامه مجلسى دارد

علامه طباطبايى صاحب تفسير الميزان مى فرمايد: هر عبادتى دعاست ، و با توجه به كلام نورانى خداوند كه فرمود: و ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون بايد گفت : دعا هدف خلقت است

44- الميزان ، ذيل آيه 56 سوره ى ذاريات

دعا يعنى بريدن از خلق و خلوت كردن با خالق ، و قطع اميد از ما سوى الله و عرض نياز به درگاه الله

امام صادق (ع ) فرمود: پدرم مى فرمود: پنج دعاست كه از درگاه پروردگار تبارك و تعالى محجوب نگردد، و پرده و حايلى نيست كه جلويش را بگيرد:
1. دعاى امام عادل .
2. دعاى ستمديده ، كه خداى عزوجل مى فرمايد: هر آينه حتما به خاطر تو انتقام مى كشم ، هر چند بعد از مدتى باشد.
3. دعاى فرزند صالح و نيكوكار براى پدر و مادر.
4. دعاى پدر و مادر صالح براى فرزندش .
5. دعاى مؤ من براى برادرش در پشت سر او، كه خدا مى فرمايد: بر تو باد، مانند آن

قال رسول الله (ص ): ثلاثة لايرد الله دعائهم : الذاكر الله كثيرا و المظلوم و الاءمام .
پيامبر اكرم (ص ) فرمود: سه كس هستند كه خدا دعايشان را رد نمى كند:
1. آن كه بسيار ياد خدا مى كند؛ 2. ستمديده ؛ 3. پيشواى دادگر.

من اعظم الناس حقا على الرجل قال (ص ) والداه
بزرگترين حق مردم بر انسان ، حق كيست ؟ حضرت رسول اكرم (ص ) فرمود: حق پدر و مادرش .

پيامبر اكرم (ص ) فرمود: سه دعا بدون شك مستجاب مى شود: 1. دعاى ستمديده ؛ 2. دعاى مسافر؛ 3. نفرين پدر در حق فرزند.

خداوند در قرآن مى فرمايد: اين انسان لايق و با ايمان هنگامى كه به سن چهل سالگى رسيد، سه چيز از خدا تقاضا مى كند:
1. پروردگارا! به من الهام بده و توفيق ببخش ، تا شكر نعمتى را كه به من و پدر و مادرم ارزانى داشتى ، به جا آوردم !
2. خداوندا! به من توفيق بده تا عمل صالح به جا آوردم ؛ عملى كه تو از آن خشنود باشى !
3. خداوندا! اصلاح و رستگارى را در فرزندان و دومان من تداوم بخش

از پيغمبر اكرم (ص ) روايت شده است كه ، خدا به موسى فرمود: دعا كن و بخوان مرا، با زبانى كه با آن گناه نكرده باشى . موسى (ع ) گفت : چه گونه توانم چنين كنم ؟ خدا گفت : مرا به زبان ديگران دعا كن (يعنى از ديگران بخواه كه در حق تو دعا كنند، يا كارى كن كه ديگران دعاگوى تو باشند).

پيامبر اكرم (ص ) فرمود: دو دعاست كه ميان آن و خدا پرده يى نيست :
1. دعاى ستمديده .
2. دعايى كه مرد پشت سر برادر خود كند

از امام صادق (ع ) نقل است كه پيامبر (ص ) فرمود: چهار كس هستند كه دعايشان باز نمى گردد، تا آنكه درهاى آسمان براى آنها باز شود و به عرش ‍رسند.
1. دعاى پدر براى فرزندش .
2. دعاى مظلوم بر آن كه به او ستم كرده .
3. دعاى عمره كننده ، تا به وطن باز گردد.
4. دعاى روزه دار، تا وقتى افطار كند

نوشته شده توسط كبوتر امام رضا (ع) در یکشنبه 1388/06/01 ساعت <-لحظات انتظار-> موضوع سخنان حکیمانه و پند آموز | [+]

دعا در لغت
به معناى خواندن است ، خواه اين خواندن منضم با خواستن باشد و خواه به صورت سرود و نيايش

پيامبر اكرم (ص ) فرمود: وقتى روز قيامت شود، بنده قدم بر نمى دارد، مگر اينكه به چهار سؤ ال پاسخ دهد، اول : عمرش را در چه راهى مصرف كرده است . دوم : جوانى اش را در كجا سپرى نموده است . سوم : مالش را از كجا به دست آورده و در كجا مصرف كرده است . چهارم : از دوستى و عشق ما اهلبيت

و اءن ليس ‍للانسان الا ما سعى يعنى : انسان مالك چيزى كه برايش تلاش نكرده نيست

رسول خدا (ص ) فرمود: شخصى كه بى عمل و كارهاى نيك دعا كند، مانند كسيست كه بى چله كمان ، تير مى اندازد

ابن سيرين مى گويد: دعا در خواب ، دليل آن است كه حاجت انسان برآورده مى شود. اگر در خواب ببيند كه خود را دعا مى كرد و آمرزش مى خواست ، دليل آن است كه عاقبتش به خير بوده و حاجتش روا مى گردد. اگر ببيند به كسى دعا مى نمود، دليل آن است كه به ظلم و فساد گرايش پيدا مى كند و امر به معروف به جا نمى آورد. اگر ببيند كه مظلومى را دعا مى كرد، دليل بر آن است كه خير و خوبى همه مردم را مى خواهد و بدى كسى را در فكر خويش نمى پروراند، و حاجت مردم همه مردم را برآورده مى كند. اگر ببيند كه دعاى خاصى مى نمود، دليل آن است كه خداوند فرزندى به او عنايت خواهد كرد. اذ نادى ربه نداء خفيا.
كرمانى مى گويد: اگر مصلح و پارسا بود، خدا او را مى آمرزد و حاجتش را روا مى كند؛ و اگر مفسد بود؛ گناهش را عفو نموده و او را توبه مى دهد؛ و اگر كافر بود، اسلام به وى را كرامت مى كند

تلاش كنيد، تا اينكه زمان زندگى شما در چهار چوب بخش سپرى شود:
1. بخشى براى مناجات با خدا
2. بخشى براى امرار معاش
3. بخشى براى معاشرت و آميزش برادران و دوستان مورد اعتماد، تا عيب هايتان را به شما گوشزد نمايند و در دل با شما صميمى باشند.
4. و بالاخره بخش ديگر وقت خود را آزاد كنيد، براى لذت هاى حلال و مشروع ؛ و به وسيله ى اين بخش ، براى بخش هاى سه گانه ى ديگر نيرو بگيريد.

امام على (ع ) فرمود: ساعات روز و شب گنجايش تمام نيازهاى تو را ندارد، پس آنها را در ميان كار و استراحت تقسيم كن . ميان خود و خداى سبحان بهترين اوقات را براى عبادت و راز و نياز قرار داده

شايسته است كه انسان زياد دعا كند و هرگز آن را قطع نكند؛ به چند دليل :
1 - دعا كننده بايد از هر گونه عجله و شتاب خوددارى كند، و خويشتن را در باقى ماندن و تلبث بر دعا وا دارد؛ زيرا عجله كار شيطان است .
2. دعا كننده بايد بفهمد كه با خدا سخن مى گويد و با حضرت حق همنشين گشته است ؛ پس قدر و ارزش آن را بداند و خود دعا را بهترين اجابت تلقى كند، و اين گونه برداشت نمايد كه ، چون خدا به او علاقه دارد، خواسته است تا او را بيشتر بپذيرد و همنشين خود گرداند.
3. دعا خود عبادت است ، بلكه مغز عبادت مى باشد.
4. وقتى دعايت زياد شود، صدايت در آسمان آشنا مى گردد؛ لذا هنگام نيازمندى محجوب واقع نمى شود.
5. بلايى كه قرار است بر تو نازل شود و تو نمى دانى ، آن را رد مى كند.
6. وقتى دعا مى كنى ، بهره و نصيبى از دعاى پيامبر (ص ) خواهى برد؛ چون پيامبر (ص ) فرموده است : رحم الله عبدا طلب الى الله حاجة فاءلح . يعنى : خداوند بنده يى را كه از او طلب و حاجتى دارد و بر آن پافشارى مى كند، مورد رحمت خويش مى دهد.
7. گاهى خدا صدايت را دوست مى دارد؛ پس با اصرار بر دعا، اراده ى خود را به آنچه كه دوست دارد، مطابق مى كند، و حتى اگر هم صدايت را دوست نداشته باشد و يا در دادن حاجت اجابت نكند، خود تكرار دعا محبت آفرين است و اجابت را به دنبال دارد.
8. گاهى به تاءخير افتادن اجابت به خاطر آن است كه بنده اصرار بر دعا داشته باشد.
9. اصرار بر دعا، محبت الهى را كسب كردن است .
10. اصرار بر دعا، نوعى تاءسى و پيروى و سرمشق گرفتن از امام است . امام صادق (ع ) مى فرمايد: و كان امير المؤ منين (ع ) رجلا دعاء. يعنى : امير المؤ منين مردى بسيار دعا كننده بود.

سزاوار است كه انسان هنگام دعا، به زبان يا در انديشه ى خويش مطلوب و حاجتش را معلق به شرط مصلحت سازد، وگرنه ممكن است تقاضايش ‍نابجا و زشت باشد؛ چه در اين صورت احتمال مى رود كه خواستار چيزى شود كه مستلزم مفسده باشد.

نوشته شده توسط كبوتر امام رضا (ع) در شنبه 1388/05/17 ساعت <-لحظات انتظار-> موضوع سخنان حکیمانه و پند آموز | [+]